Праблема стылявой ідэнтыфікацыі архітэктуры апошняй чвэрці ХХ – ХХІ ст.

Abstract

У артыкуле на аснове новага падыхода, заснаванага на комплексным аналізе стылявых, кампазіцыйных, канструкцыйных і функцыянальных характарыстык архітэктуры, паказваецца дынаміка развіцця мастацка- вобразных сістэм дойлідства з 1970-х гг. па сённяшні час. Выяўляюцца перадумовы фарміравання стыляў архітэктуры – эстэтыка неарацыяналізму і постмадэрнізму, развіццё тэхналагічнай базы, з’яўленне новых канструкцый і матэрыялаў. Робіцца выснова аб тым, што ў архітэктуры найноўшага часу замацаваліся асаблівасці мастацка-стылявых кірункаў постмадэрнізму, неамадэрнізму, дэканструктывізму, хай-тэку.