Феномен сацыяльнай творчасці як спосаб арганічнага быцця чалавека

Abstract

Сучаснае грамадства ў глабальным маштабе перажывае цяжкі сістэмны крызіс, сутнасць якога заключаецца ў нерэлевантнасці існуючай парадыгмы грамадскіх ведаў тым выклікам, з якімі сутыкнуўся свет як узаемазвязанае цэлае. Дамінуючая логіка развіцця, заснаваная на логацэнтрызме і абстрактным рацыяналізме, можа захоўвацца яшчэ некаторы час, але гістарычных перспектыў яна не мае ў выніку абмежаванасці самой здольнасці біясферы да рэгенерацыі. Уяўляецца неабходным сацыяльна-філасофскае пераасэнсаванне найбольш фундаментальных паняццяў, вакол якіх адбываецца разгортванне сістэмы агульначалавечых ведаў. Абапіраючыся на крытычны аналіз нямецкай класічнай філасофіі, філасофію марксізму і фенаменалогіі, аўтар вызначае, што фундаментальнае, філасофскае значэнне паняцця «чалавек» раскрываецца ў развіцці і станаўленні. Бібліягр. – 17 назваў.