ЭСХАТАЛАГІЧНЫ МІФ У ТВОРАХ МАКСІМА ГАРЭЦКАГА

Abstract

У артыкуле разглядаецца эсхаталагічны міф у творах М. Гарэцкага. У тэкстах пісьменніка выразна вылучаюцца рысы як усеагульнай, так і індывідуальнай эсхаталогіі. Даследавана, што міфапаэтычнае ўвасабленне ўсеагульнай эсхаталогіі ў творах пісьменніка першапачаткова звязана з інтэрпрэтацыяй сусветнавядомых катастроф, да якіх адносіцца і біблейскі матыў пра патоп. У апавяданнях М. Гарэцкага гэты матыў знайшоў адлюстраванне ў гісторыях пра затапленне гарадоў. Праявай ўсеагульнай эсхаталогіі ў трактоўцы беларускага класіка стаў паказ узрастання пачуцця трывогі і смутку, збяднення веры, з’яўлення ілжэпрарокаў і антыхрыстаў, богаборцаў.